OSCE Yazı Dizisi-4 | OSCE’nin Uygulanması ve Değerlendirme

OSCE Yazı Dizisinin önceki 3 bölümünde;

1. OSCE Öncesinde Performans Değerlendirmesi İçin Kullanılan Yöntemler
2. OSCE’nin Temel Özellikleri
3. OSCE’nin Hazırlanması

konuları ele alınmıştı. 

Bu yazı, OSCE’nin uygulanması ve sınav sonrasındaki değerlendirmeler üzerine olacak.

Yönetsel Görevler

Her sınavın kendine has yönetsel görevler gerektirir, bu bakımdan OSCE’nin oluşturduğu yükün az olduğunu söylemek zordur. Öğrencilerin sınav yerlerinin paylaştırılması, herhangi bir engeli olan öğrencilere uygun fırsatın sağlanması, sınav talimatlarının sınav yerine ulaştırılıp dağıtılması, istasyon bilgilerinin, öğrenci listelerinin, notlandırma kâğıtlarının basılıp yerlerine ulaştırılması, formlara öğrencilerin isimlerinin yazılı olarak gelmesi sağlanarak zaman kaybının azaltılması, standardize hastaların ve değerlendiricilerin organize edilmesi, fazladan standardize hastaların ve değerlendiricilerin de hazırda tutulması gibi yönetsel görevler mevcuttur.

OSCE’nin oluşturduğu bu yük, sınavın sorunsuz ilerlemesi için gereklidir. Yapılması gereken her şey bir rehber hâline getirilirse, ileri zamanlardaki yöneticiler için faydalı olacaktır.

OSCE İçin Yer Seçilmesi

OSCE’nin yapılacağı yer, istasyon ve öğrenci sayısı akılda tutularak seçilmelidir. Öğrenciler, değerlendiriciler ve standardize hastalar için bekleme odaları da olmalıdır. Aynı zamanda, sınava başlamadan önce öğrencilerin bilgilendirileceği ön bilgilendirme (briefing) odası/odaları gerekir. Ayrıca, sınavı biten öğrencilerin dışarıyla temasını engelleyen bir yere de ihtiyaç vardır.

Dolaşımın Ayarlanması ve Araç-Gereçler

Öğrencilerin istasyonları dolaşımı iyi ayarlanmalıdır. Her öğrencinin her istasyona mutlaka gireceği bir düzen oluşturulmalıdır. Mesela dinlenme istasyonu, en başta veya en sonda olmamalıdır. Sınav başlamadan önce öğrencilere dinlenme istasyonlarının da olduğu, yerleriyle birlikte iyice anlatılmalıdır. Dinlenme istasyonları diğer istasyonlardan bağımsız ya da korunaklı bir yere konulmalı, öğrencilerin diğer istasyonu dinleyerek önceden bilgi alması engellenmelidir. 

Dolaşımın yönetimi zille yapılabilir. Ama sesli komutları içeren otomatik bir sistem daha kolaylık sağlar. Bu sistemde öğrenciler istasyonların kapısının önündeyken “hazırlanmaya başla” komutu gelir ve bunun üzerine öğrenciler o istasyonla ilgili bilgiyi okur. 1 dakika sonra “istasyona gir” komutu gelir ve öğrenciler içeri girerler. O istasyonun süresinin bitmesine 1 dakika kala süre uyarısı yapılır. 1 dakika sonra ise sürenin bittiği ve diğer istasyon için harekete geçmesi komutu gelir. Bu sistem, sınav bitene kadar aynı şekilde devam eder. Sistemdeki herhangi bir arıza ihtimaline karşın zil de hazır bulundurulur. Ayrıca, komutlar hangi yöntemle verilirse verilsin, öğrencilerin doğru istasyonlara girdiklerinden emin olmak için yeterli sayıda personel de yönlendirme yapmalıdır.

İstasyonun içerdiği görevlere uygun araç-gereçler sağlanmalıdır. Bu araç gereçlerin çalışıp çalışmadığı, şarjlarının yeterli olup olmadığı kontrol edilmelidir. Çalıştırılması karmaşık olan cihazları (simülatör gibi) bilen personel hazır bulundurulmalıdır çünkü değerlendiriciler veya öğrenciler nasıl çalıştırıldığını bilmeyebilir. Bunun yanında, mesela bir şeyler yazmayı gerektiren görevlerin olduğu istasyon için masa ve sandalye temin edilmelidir. Fundoskopi yapılacaksa ortamın karanlık olması sağlanmalı, oskültasyon gerekiyorsa sessiz bir ortam oluşturulmalıdır. Oskültasyon için steteskop gerekiyorsa, öğrenciler gelirken yanlarında steteskoplarını getirmeleri konusunda bilgilendirilmelidir. 

Sınav günü yapılan bilgilendirme, hem öğrencilere (kurallar, başlayış ve bitiş, dinlenme istasyonları) hem değerlendiricilere (sınavın amacı, öğrencilerin kimliğinin kontrol edilmesi, notlandırma kâğıtları, öğrenciyle istasyonun gerektirdiği kadar iletişime geçilmesi, öğrencilere eşit davranılması) hem de standardize hastalara yapılmalıdır. 

Değerlendirme

OSCE uygulandıktan sonra elde edilen sonuçlar, herhangi bir yanlışlık olmaması için tekrar kontrol edilir. Gerekirse değerlendiricilere ulaşılarak sorunlu durumlar çözüme kavuşturulur. Sonuçlardan emin olunduktan sonra notlar öğrencilere duyurulur. Sonrasında sınava yönelik itirazlar kabul edilir.

Sınavın kalite güvencesi, her sınav tekrar eden bir döngü hâlinde süreklilik arz eder. Çok sayıda faktörden etkilenir ve bunlardan biri de değerlendirmedir. Kalitenin sağlanması için, sınavı değerlendirmek üzere dış değerlendiriciler davet edilebilir. 

Sınav sonuçları kullanılarak psikometrik analiz de yapılmalıdır. Bu analiz sonucunda, Cronbach α değerinin 0.7-0.8 aralığında bulunması kabul edilebilirdir ancak Birleşik Krallık’taki rehberlerin önerdiği, eğer kaliteli bir sınav yapılmak isteniyorsa güvenilirlik katsayısı için sınır değerin 0.9 olmasıdır. Değerlendiricilerden ve öğrencilerden geri bildirim alınması da sınavın kalitesini artırmak için faydalı veriler sunar.

-OSCE Yazı Dizisi bu yazıyla sona ermiştir-

Bu içerik tamamen aşağıdaki kaynaktan yararlanılarak, sizi o asıl kaynağa başvurmaya teşvik etmek için oluşturulmuştur.

Kaynak

Khan KZ, Ramachandran S, Gaunt K, Pushkar P (2013) The Objective Structured Clinical Examination (OSCE): AMEE Guide No. 81. Part II: Organisation & Administration. Medical Teacher, 35:9, e1447-e1463. DOI:10.3109/0142159X.2013.818635

Okuduğunuz bu yazıyı cihazınıza PDF olarak kaydetmek için şu bağlantıyı ziyaret edebilirsiniz: OSCE Yazı Dizisi-4 | OSCE’nin Uygulanması ve Değerlendirme

OSCE Yazı Dizisi-3 | OSCE’nin Hazırlanması

OSCE Yazı Dizisinin önceki 2 bölümünde;

1. OSCE Öncesinde Performans Değerlendirmesi İçin Kullanılan Yöntemler

2. OSCE’nin Temel Özellikleri

konuları ele alınmıştı. Bu yazı, OSCE öncesi hazırlık sürecini anlatacak.

Organizasyon Yapma

OSCE’yi başarıyla hazırlayıp uygulamak emek ister, bu nedenle süreç boyunca çok sayıda kişinin katılımına gerek duyulur. İşin içinde çok sayıda kişi olunca, onları yönlendiren bir koordinatör belirlenmesi uygun olacaktır. Bu kişinin OSCE konusunda teorik ve pratik anlamda bilgi sahibi olması gereklidir çünkü sorumluluk ve hesap verilebilirlik direkt bu kişiyle ilgili konulardır.

Bir fakültenin bütün ölçme-değerlendirmeyi OSCE üzerinden yapması düşünülemez. Dolayısıyla farklı ölçme araçları da programda mevcut olacaktır. OSCE’nin ne zaman yapılacağını gösteren takvim baştan düzenlenmelidir.

Plan (Blueprint) Hazırlama

Sınavın içeriğinde nelerin olacağını ve ne kadar uzunlukta kaç istasyondan olacağını belirleyen bir plan (blueprint) hazırlamak önemlidir. Bu planda, fakültenin öğretim programında yer alan yeterlilikler dikkate alınmalıdır. Sınav, OSCE ile ölçülmesi istenen yeterliliklerin tamamını kapsamalı, yani kapsam geçerliliğine önem verilmelidir. 

Bunu yapmak için iki boyutlu bir Belirtke Tablosu kullanılabilir. Tablonun yatay düzlemine sınanacak yeterlilikler (öykü alma, iletişim becerileri, fizik muayene, tedavi vs.), düşey düzlemine ise konu alanları yazılıp tablonun içine bunlarla eşleşen sorular yerleştirilir. Toplam soru sayısı, hangi konunun veya yeterliliğin kaç soruyla sınandığı, dahil edilmemiş bir yeterlilik olup olmadığı gözler önüne serilmiş olur. Bu plan, OSCE’den sorumlu ekip tarafından yapılabilir ama yüksek kaliteli bir OSCE için çeşitli uzmanlara Delphi tekniği ile danışılması daha uygundur.

İstasyon Sayısını ve Süreyi Belirleme

Planda, sınavın kaç istasyondan oluşacağı da belirlenir. Genelde bir OSCE sınavı için önerilen, toplam istasyon sayısının 14-18 adet olmasıdır. Bu istasyonların her biri için öğrencilere verilen süre genelde 5-10 dakikadır. İstasyon sayısı ve verilecek toplam süre, güvenilirlik ve geçerlilik gibi bizim için çok önemli iki parametreyi doğrudan etkiler. Sürenin optimum miktarda olması, istasyon sayısının fazla olması sınavın bu anlamdaki kalitesini artırır. Çünkü sınırlı sayıda vakayla değil, çok sayıda farklı vakayla yapılan sınavın güvenilirliği ve geçerliliği yüksek olur.

Soru/İstasyon Bankası Oluşturma

Henüz OSCE için hiç istasyon oluşturulmamış bir fakültede, istasyon oluşturmak için başlangıç noktası olarak seçilecek esas malzeme, daha önce hazırlanmış olan plandır (blueprint). İstasyonların içeriğini yazacak kişilerin belirlendikten sonra bu kişiler plandan yola çıkarak istasyon oluştururlar. Bu kişileri, koordinatör seçer. Seçilen kişilerin OSCE’nin ne olduğunu ve amaçlarını bilmesi elzemdir. Bilmeyenler için çeşitli bilgilendirmelerde bulunulabilir.

Çok çeşitli istasyon türleri vardır. Bunlar; bir gözlemci gerektiren istasyonlar, gözlemci gerektirmeyen istasyonlar, teknoloji destekli istasyonlar, birbirine bağımlı istasyonlar olarak ifade edilebilir. Bu istasyonların yapısı, olumlu yanları, sınırlılıkları, fakültenin amaçlarıyla ne kadar örtüştüğü bilinmelidir. Uygun tür ya da türler seçildikten sonra bir şablon hazırlanmalıdır. Şablonda, istasyon için gerekli olan her madde belirtilmelidir. İstasyon yazarları bu şablonu doldururlar ve böylece standardizasyon sağlanır. İçerikleri farklı olsa da her istasyon aynı biçimsel özelliklere sahip olmuş olur ve bir istasyon için gerekli her ne varsa gözden kaçırılmadan baştan belirlenir.

İstasyonlar yazıldıktan sonra, bu istasyonlardan alınacak puanlar da belirlenir. Bunun için değerlendirme rubriği veya ölçeği oluşturulmalıdır. Çeşitli değerlendirme rubrikleri ve ölçekleri mevcuttur. Rubrik oluşturma hakkında daha ayrıntılı bilgi, dizinin ilerleyen serilerinde yer alacaktır.

Yeni oluşturulmuş istasyonların diğer yazarlarla beraber küçük grup çalışması şeklinde değerlendirilmesi ve üzerinde düzenlemeler yapılması, istasyonun kalitesini artırmak adına faydalıdır. 

Yazım ve diğer yazarlarla değerlendirme bittikten sonra pilot uygulama yapılır. Burada, uygulamadaki aksaklıklar, istasyonların iyi çalışıp çalışmadığı görülür ve gerekli düzenlemeler yapılır. Bunun yanında, yeni istasyonlar geliştirildikçe psikometrik analizler de yapılmalıdır.

Rubrik Oluşturma ve Standart Belirleme

Puanlama rubriği, bir görevin icra edilmesi sırasında beklenenleri içeren değerlendirme aracı olarak tanımlanır. Çeşitli türleri vardır ama iki ana tipi, “analitik” ve “bütüncül” tiptir.

Analitik rubrik, kontrol listesi türündedir. İstasyonda öğrenciden beklenenlerin bir listesidir. Değerlendirilen içeriği ve çıktıları yansıtacak şekilde hazırlanır. Kontrol listesindeki her bir madde yaptı/yapmadı veya evet/hayır gibi ikili seçeneklerle değerlendirilebilir ama bu, performansın kalitesi hakkında bilgi vermez. Bu yüzden 5’li ya da 7’li tip ölçek kullanılabilir. Fakat çoklu seçeneklerin yer alması da değerlendiricilerin kişisel kanaatlerinin ön plana çıkmasına neden olarak güvenilirliğe zarar verebilir. OSCE’nin geliştiricisi olan Harden, ikili seçenek kullanmıştır.

Bütüncül rubrikte ise yapılması gerekenlerin ayrı ayrı değerlendirilmesi yerine toplamı birlikte değerlendirilir. Zaten uzman birinin bir görevi yerine getirmesi düşünüldüğünde bunun basamak basamak değil de akıcı bir bütün olarak meydana geldiği görülür. Bu tür rubriklerin, istasyonlar arası güvenilirliği sağlamada ve daha iyi bir yapı geçerliliği oluşturmada,  kontrol listesi yaklaşımından daha iyi sonuç verdiğine dair kanıtlar vardır. Belirtmek gerekir ki bütüncül yaklaşım, diğer becerilerin yanında özellikle iletişim becerilerinin değerlendirilmesinde kullanılmaya uygun bir yaklaşımdır. 

Standart belirleme, geçme/kalma kararının verilmesinde önemli bir rol oynar. “Çan eğrisi” olarak bilinen bağıl (norm-referenced) değerlendirme, öğrenci grubunun genelinin düşük not aldığı bir durumda performansı kötü olan öğrencilerin bile geçer not almış olmasına neden olabilir. Bu da öğrencilerin, sahadaki gereklilikleri karşılayamayacak türden hekimler olmalarına neden olur.

Bağıl değerlendirme yerine mutlak (criterion-referenced) değerlendirme kullanılmalıdır. Bu yaklaşımla, bir not seviyesi belirlenir ve o seviyeyi geçemeyenler sınavdan geçemez. Geçme/kalma sınırını belirlemek için çeşitli yöntemler vardır. O yöntemlerden yaygın kullanılan bir tanesi Angoff’tur. Ancak bu yöntem daha çok, çoktan seçmeli sorular içeren sınavlara uygundur. OSCE’de Sınır Grup ve Karşıt Grup yöntemleri kullanılabilir.

Değerlendirici Havuzu Oluşturma

Değerlendiriciler, notlandırmada baş rol oynarlar. Bu yüzden o kişileri seçmek ve eğitmek, sınavın güvenilirliği açısından önemlidir. Doktorların öğrencileri değerlendirmesi alışılageldik bir durumdur ancak sınav için yeterli sayıda doktor bulmak zordur. Bu yüzden, değerlendirici olarak kullanmak üzere doktor olmayan kişiler de seçilebilir. Simüle hastaların bu konuda doktorlarınkiyle iyi korelasyon içeren sonuçlar verdiği görülmüştür. Doktor olmayan kişilerin değerlendirmeleri, kontrol listesi kullanıldığında güvenilirliği sağlayabilirken bütüncül değerlendirmede çok iyi sonuçlar vermemektedir. Değerlendirici ister doktor olsun ister olmasın, OSCE’deki değerlendirici rolü için eğitim alması gerekir.

Değerlendirici eğitiminin seviyesi, bu eğitime katılanların bilgi ve birikimine göre ayarlanmalıdır. Eğitimde OSCE’nin amaç ve hedefleri, standardizasyonun sağlanması için rubriklerin nasıl kullanılacağı, yazılı ve sözlü geri bildirimin nasıl verileceği, öğrenci notlarının gizliliğinin nasıl sağlanacağı gibi konular ele alınır. OSCE’de kullanılan yöntemler değiştikçe, daha önceden eğitim almış kişilerin yeniden eğitim alması gerekebilir.

Simüle/Standardize Hastaların Eğitimi

OSCE simüle ve standardize hastaların aktif katılımını gerektiren bir sınavdır. Çünkü mesela iletişim becerilerinin değerlendirileceği öykü alma, hasta olmadan gerçekleştirilemez. OSCE’de gerçek hastalar da kullanılabilir ama ister simüle hasta olsun ister gerçek hasta olsun OSCE’de yer almaları için eğitim almaları gerekir. Klinik durumları öğrencilere hep aynı şekilde sunabilmeleri önemlidir. Konu hakkında daha ayrıntılı bilgi için Simüle Hasta / Standardize Hasta başlıklı yazıyı okuyabilirsiniz.

Bir sonraki yazı: OSCE Yazı Dizisi-4 | OSCE’nin Uygulanması ve Değerlendirme

Bu içerik tamamen aşağıdaki kaynaktan yararlanılarak, sizi o asıl kaynağa başvurmaya teşvik etmek için oluşturulmuştur.

Kaynak

Khan KZ, Ramachandran S, Gaunt K, Pushkar P (2013) The Objective Structured Clinical Examination (OSCE): AMEE Guide No. 81. Part II: Organisation & Administration. Medical Teacher, 35:9, e1447-e1463. DOI:10.3109/0142159X.2013.818635

Okuduğunuz bu yazıyı cihazınıza PDF olarak kaydetmek için şu bağlantıyı ziyaret edebilirsiniz: OSCE Yazı Dizisi-3 | OSCE’nin Hazırlanması

OSCE Yazı Dizisi-2 | OSCE’nin Temel Özellikleri

Dizinin ilk bölümünde, OSCE henüz ortaya çıkmamışken performans değerlendirmesi için kullanılan yöntemler ele alınmıştı. Serinin bu bölümünde OSCE’nin temel özelliklerini konuşacağız.

OSCE’den önce onun yerine kullanılan yöntemlerde ölçme-değerlendirme, kullanılan hastaların o anki durumlarından, değerlendiricilerin sınav içeriğiyle ilgili kişisel görüşlerinden, standardize olmayan notlandırma sisteminden oldukça etkilenmekteydi. Hastaların farklı farklı olmaları, değerlendiricilerin kendi konularına önem verip kendi kafalarındaki cevapları beklemesi, her değerlendiricinin kendine has notlandırma sisteminin olması, sınavın tutarlılığını çok ciddi zararlar vermekteydi. 

Oysa sınavın sonucunu etkileyen tek şey, öğrencinin performansı olmalıdır. Bu yüzden Ronald Harden 1972’de OSCE’yi Dundee’de uygulmaya başladı ve 1975’te literatüre kazandırdı. OSCE’de öğrenci performansı dışındaki bütün bileşenler kontrol altında ve sabit tutulmaya çalışılarak kaliteli bir sınav oluşturulmak istenir.

OSCE, ölçme-değerlendirmede kullanılan bir araçtır. İsminde de geçtiği üzere nesnelliğe ve standardizasyona dayanır. Simüle (gerçek mesleki hayatın dışı) bir ortamda öğrencilerin performansları ölçülür. Bu ölçüm, öğrencilerin süre kısıtlaması olan istasyonlara girip çıkması sürecinde yapılır. Standardizasyonun sağlanması için, her değerlendirici aynı puanlama rehberini (rubrik) kullanır.

Harden’ın sunduğu OSCE, 18 istasyona ek 2 dinlenme istasyonunu içermekteydi. Her istasyona verilen süre 4.5’er dakika, geçiş için de yarım dakikaydı. Sınavın toplam süresi 100 dakikaydı. Her istasyonda öykü alma ya da muayene becerileri gibi tek bir yeterlilik sınanıyordu.

Harden’ın sunduğu istasyonlar ve içeriği Şekil 1’de gösterilmiştir.

Şekil 1: Harden tarafından oluşturulmuş 18 istasyonlu OSCE. (Kaynak: AMEE Guide No. 81 Part I)

OSCE’nin Farklı Türleri

OSCE farklı çeşitlere de evrimleşmiştir. Bunlardan bazıları; 

OSPE: Nesnel Yapılandırılmış Pratik Sınav (Objective Structured Practical Examination); bilginin, verileri yorumlama becerilerinin ve pratik becerilerin klinik dışı ortamda ölçümüdür.

OSATS: Teknik Becerilerin Nesnel Yapılandırılmış Değerlendirmesi (Objective Structured Assessment of Technical Skills), özellikle cerrahi branşlardaki öğrencilerin teknik becerileriyle ilgili gelişimleri hakkında geri bildirim vermek için kullanılır.

OSVE: Nesnel Yapılandırılmış Video Sınavı (Objective Structured Video Examinations), bir hekim-hasta görüşmesinin video kaydı öğrenciye izletilir ve sorular yöneltilir. Cevaplar yazılı olarak standardize bir biçimde alınır.

TOSCE: Takımlar İçin Nesnel Yapılandırılmış Klinik Sınav (Team Objective Structured Clinical Examination), biçimlendirici değerlendirme için kullanılır. Değerlendiriciler de öğrencilerdir. Böylelikle akran değerlendirmesi sonucu öğrenme meydana gelir.

OSCE Neyi Ölçer?

OSCE’nin yeterliliği ölçtüğünü söyleyenler mevcuttur ancak bunun nedeni küçük bir yanlış anlaşılmadır. Çünkü yeterlilik, “acemi, gelişmeye başlayan, yeterli, deneyimli, uzman” şeklindeki performans aralığındaki bir noktadır sadece. Yani OSCE’nin ölçtüğü şey yeterlilik değil, performanstır. OSCE’nin “Workplace Based Assessment”tan farkı ölçtüğü şey değil, ölçümün yapıldığı yerdir.

OSCE, Miller piramidindeki “yapar” basamağını değil, “gösterir” basamağını ölçer. Gerçek klinik ortamdaki gerçek performansını değil, simüle ortamdaki performansını ölçer. Bu ikisi arasındaki fark büyüktür; gerçek mesleki yaşamda simüle ortama göre, performansı etkileyen bazı unsurlar vardır. Bunlar takım çalışması, liderlik, kaynak yönetimi, durumsal farkındalık gibi unsurlardır. OSCE formatı kullanarak bunları ölçmek zordur. Zaten bu gibi becerileri ölçmek için kullanılan başka yöntemler vardır.

OSCE ile bilgi, tutum ve beceri alanlarının hepsine dair ölçümler yapılabilir ama burada dikkat edilmesi gereken önemli nokta, mesela çoktan seçmeli sorularla ölçülebilecek hatırlama düzeyindeki bir bilgi için OSCE düzeneğine emek harcamak akıllıca olmamasıdır. Çünkü bu tür bilgiler basit birer kalem ve kâğıtla ölçülebilir. Ama öykü alma gibi beceriler için OSCE oldukça uygundur. Çok sayıda beceriyi aynı istasyonda ölçmeye çalışmak da uygun değildir. Bir istasyonun içinde önce öykü alıp sonra laboratuvar sonuçlarını yorumlayıp üstüne bir de tanı koymayı gerektiren düzenek, gerçek mesleki yaşamla örtüşse de sınırlı sürede gerçekleştirmenin zorluğundan dolayı OSCE’ye uygun değildir.

Bu durum OSCE’ye, bütüncül olan klinik davranışları istasyonlara bölerek izole ettiği yönünde eleştiriler getirilmesine sebep olmaktadır. Bunu aşmak için, sınav hazırlanırken bütüncül bakışın olabildiğince korunmaya çalışılması iyi olacaktır.

Bazı Özellikleri ve Kullanım Alanları

İyi düzenlenmiş bir OSCE, yüksek düzeyde geçerlilik (ölçmek istenen şeyi ölçme) ve güvenilirlik (farklı zamanlarda yapıldığında bile az hata ile aynı sonuçları verme) seviyesine sahiptir. Ancak kaliteli bir OSCE için yoğun uğraşlar gerekir. Bu yüzden OSCE, uygulanabilirlik açısından zayıflık barındırır. 

OSCE hem mezuniyet öncesi hem de mezuniyet sonrası tıp eğitiminde dünyanın birçok yerinde kullanılmaktadır. ABD, Birleşik Krallık ve Kanada’daki çoğu tıp fakültesinde mezuniyet öncesi yıllarda dönem sonunda geçmek için verilmesi gereken bir sınav olarak, Birleşik Krallık’ta mezuniyet sonrası Royal College sınavlarında, mezuniyet öncesi biçimlendirici değerlendirme için, mezuniyet sonrası eğitim sonucu alınacak sertifikalar için OSCE kullanılmaktadır.

Sonuç olarak OSCE, her ölçme-değerlendirme derdine deva bir ölçme aracı olarak değil, diğer ölçme araçlarının yapamadıklarını yapmak için imdada yetilen bir araç olarak görülmelidir. Çünkü hazırlanması ve uygulanması ciddi bir koordinasyon gerektirir.

Bir sonraki yazı: OSCE Yazı Dizisi-3 | OSCE’nin Hazırlanması

Bu içerik tamamen aşağıdaki kaynaktan yararlanılarak, sizi o asıl kaynağa başvurmaya teşvik etmek için oluşturulmuştur.

Kaynak

Khan KZ, Ramachandran S, Gaunt K, Pushkar P (2013) The Objective Structured Clinical Examination (OSCE): AMEE Guide No. 81. Part I: An historical and theoretical perspective. Medical Teacher, 35:9, e1437-e1446. DOI: 10.3109/0142159X.2013.818634

Okuduğunuz bu yazıyı cihazınıza PDF olarak kaydetmek için şu bağlantıyı ziyaret edebilirsiniz: OSCE Yazı Dizisi-2 | OSCE’nin Temel Özellikleri